• Հայերեն
  • English
  • Français
  • Georgian
  • Русский
  • Español
  • Deutsch
  • فارسی
  • Türkçe
  • Italiano

Թվային տեխնոլոգիաների օգուտն ու վնասը. հանդիպում-քննարկման հրավեր ծնողների անունից

Հարգելի ուսուցիչներ, կրթահամալիրի աշխատակազմ, սովորողներ ու ծնողներ.

Գաղտնիք չէ, որ թվային տեխնոլոգիաների ներմուծումը մեր դպրոցի կյանք այսօր գոյություն ունեցող բազմազանությամբ, ծավալով եւ ինտենսիվությամբ ոչ միայն դրական, այլեւ բացասական հետեւանքներ ունի։ 

Ես, թե՛ որպես ծնող եւ թե՛ որպես «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի խորհրդի նախագահ, բազմաթիվ մտահոգ արձագանքներ եմ ստացել եւ ստանում մեր սովորողների ծնողներից, ովքեր ահազանգում են նոթբուք-նեթբուք-պլանշետների բացասական ազդեցության մասին՝ իրենց երեխաների եւ ընդհանրապես՝ ուսման գործընթացի վրա։

Առաջիկա շաբաթ օրը, մարտի 1-ին, ժ. 11։00-ին, Մայր դպրոցում հրավիրվում է հանդիպում-քննարկում վերը նշված թեմայով։ Անձամբ ես ակնկալում եմ, որ ներկա կլինեն եւ անմիջականորեն իրենց տեսակետները կհնչեցնեն բոլոր այն ծնողները, ովքեր անհատապես կամ փոքր խմբերով ինձ են մոտեցել անցած 4-5 ամիսների ընթացքում եւ կիսել իրենց անհանգստությունները։ Ակնկալում եմ նաեւ, որ կմասնակցեն ուսուցիչներ, ակտիվ սովորողներ, ՄՍԿՀ տնօրինությունը։

Իմ առաջարկած օրակարգի նախագիծը հետեւյալն է.

  1. Ներածություն / Դիանա Զորյանի դիջիպատումից մի հատվածի ընթերցում (իմ կողմից).
  2. Ծնողների մտահոգությունների հնչեցում.
  3. Հարցուպատասխան ծնողների, սովորողների, ուսուցիչների, տնօրինության մասնակցությամբ.
  4. Հնարավոր հետագա քայլերի շուրջ մտքերի փոխանակում.
  5. Ամփոփում ՄՍԿՀ տնօրենի՝ պ-ն Բլեյանի կողմից։

Եթե օրակարգի հետ կապված կան առաջարկներ, խնդրում եմ դրանք թողնել մեկնաբանության տեսքով։
Ենթադրում եմ, որ հանդիպում-քննարկումը կտեւի մոտ երկու ժամ։

Հանդիպման եւ անկաշկանդ ու արդյունավետ քննարկման ակնկալիքով,

Մի խումբ ծնողների անունից՝

Արամազդ Ղալամքարյան

Չորս սեբաստացի սովորողի հայր, ՄՍԿՀ Խորհրդի նախագահ

Կարծիք

Նախանձելի լավատեսություն ունեք: Ես այս հարցը քննարկման էի դրել մեր անգլախոսների ակումբում: Սովորողների հետաքրքիր ու անկաշկանդ քննարկման արդյունքները հրապարակվեցին հայերեն և անգլերեն լեզուներով "Ինչպես կարելի է հաղթահարել 1-1-ի դժվարությունները" նյութով http://mskh.am/am/37254, ու ոչ մի արձագանք չեղավ` ոչ դասավանդողների, ոչ որևէ ծնողի և ոչ էլ այլ սովորողների կողմից: Այս նույն խնդրի մտահոգությամբ թարգմանեցի "Արժե՞ ներդրում անել նոթբուք-նեթբուքով ուսուցման «1-1» ծրագրերում" հոդվածը, որը հրապարակվեց Դպիրում ու բացի Շուշան Ազատյանից ոչ մի նոր, համարձակ գրավոր արձագանք չեղավ: Իմ կարծիքով այս հարցը ամենահուզողը պետք է լիներ: Ողջունում եմ մարտի 1-ի քննարկումը: Մարտի 1, խորհրդանշական է:

Հարգելի տիար Յուրա, թույլ տվեք այս հարցում Ձեզ հետ չհամաձայնվել, քանի որ այս թեմային մենք անդրադարձել և անդրադառնում ենք անընդհատ: Արձագանքները մեծապես գործողությունների տեսքով են եղել. այս թեմայի շուրջ բազմաթիվ քննարկումներ են անցկացվել Միջին դպրոցի ենթակայքում: Ի դեպ, հարցը բարձրացրել են սովորողները, իսկ քննարկմանը մասնակցել են և' սովորողները, և' դասավանդողները: Արդեն իսկ արգելափակված են մի շարք կայքեր, որոնք չեն համարվում կրթական:

Միսս Բուշ, օրինակ Գրանիշը՞
By Նարէ Ղալամքամքարյան

Նարե ջան, իհարկե սկզբում ընդհանուր արգելափակման հոսքի մեջ կարող են ընկնել նաև օգտակար և կարևոր կայքեր, որոնք անհրաժեշտ են դասապրոցեսի համար: Սակայն դա հեշտ լուծվող հարց է` դիմում եք ձեր ուսուցչներին, քանի որ իրենք ունեն կայքերի արգելափակումը հանելու հնարավորություն և դրանք վերականգնվում են:

Լավ է, որ քննարկում եղել է Միջին դպրոցի կայքում:

Սիրելի Լուսինե Բուշ, ես պարտավոր եմ տեղ հասցնել բազմաթիվ ծնողների մտահոգությունները։ Եվ դրանց միայն մի մասն է կապված արգելված վեբկայքեր սովորողների մուտք գործելու հետ։ Ավելի ընդհանուր ու լայն խնդիր կա՝ թվային տեխնոլոգիաների կիրառման ձեւերը, ծավալներն ու հաճախականությունը մեր կրթահամալիրում, դրա դրական ու բացասական ազդեցությունները...

Հարգելի Արամազդ, լինելով և' կրթահամալիրի դասավանդող, և' ծնող, իհարկե, հասկանում և գիտակցում եմ քննարկման հարցի լրջությունն ու կարևորությունը: Իհարկե, իմ բերած օրինակը ընդամենը մեկն է այն բազմաթիվ միջոցառումներից, որոնք մենք կիրառում ենք անվտանգ և արդյունավետ կրթություն իրականացնելու համար: Ուրախ եմ, որ ծնողն այլ միջոցների դիմելու փոխարեն քննարկում է նախաձեռնում, որին ես պարտադիր ներկա կլինեմ: Կարծում եմ, որ հարցի նման լուծումն ամենարդյունավետն է: Շնորհակալություն:

Հարգելի պարոն Գանջալյան, շնորհակալ եմ հղումների, նյութերի ու ինֆորմացիայի համար։ Սա մի թեմա է, որը շատերիս է հուզում, եւ ես արդեն գիտեմ ծնող, ով իր երեխային մեր դպրոցից հանել է հենց այս պատճառով։ Չեմ ցանկանա, բնականաբար, որ էս ՏՏ-ների պատճառով մեր կրթահամալիրից սկսվի արտահոսք։ Դրա համար կարեւորում եմ այս քննարկումն ու դրան հետեւելիք քայլերը՝ փոխհամաձայնության, կոմպրոմիսի հասնելու եղանակով։

Ես հենց նոր կարդացի Միջին դպրոցի ենթակայքում այս հարցով քննարկումը, որն արդեն 8-րդ էջում է: Սովորողները շատ մտահոգված են ու ճիշտ հարցեր են բարձրացնում: Ցավը նրանում է, որ դասավանդողները հրապարակավ խուսափողական պատասխան են տալիս: Կան դժվարություններ և պետք է խոսել այդ ամենի մասին, գտնել ամենաարդյունավետ ձևերը, հիմնավորել ամեն վայրկյան ու րոպե դրա օգտագործման պատճառաբանվածությունը, որպեսզի մեր ամենատեղեկացված, ամենահաս, ամենամոտ դասընկերը` համակարգիչը, չդառնա մեր հարազատ երեխաների "հարազատ թշնամին":

Ստորագրում եմ, պարոն Գանջալյան։ Լրիվ համամիտ եմ։

Ուրախ եմ, որ այդպիսի քննարկում կլինի և հուսով եմ, որ կհավաքվեն բոլորը, ում այս հարցը հուզում է: Մենք համապատասխան մասնագետների պակաս չենք զգում, որոնք շատ հարցերում ավելի սպառիչ պատասխան կարող են տալ: Ես էլ չեմ կարողանում պլանշետով արդյունավետ աշխատել, ուղղակի ինֆորմացիայի պակաս կա, բայց պլանշետը մեր տուն է մտել ու մենք չենք կարողանում նրա հետ լեզու գտնել: Ցանկանում եմ իմանալ հնարավո՞ր է արդյոք դրանով ուսումնական գործընթաց կազմակերպել ու եթե ունենք դժվարություններ, ու՞մ կարելի է դիմել, թե՞ այդպիսի գործիքը դեռ հարմար չէ ուսուցում կամ դասավանդում իրականացնելու համար: Այս հարցիս պատասխանը կօգնի այն ծնողներին ու սովորողներին, որոնք պատրաստվում են պլանշետ ձեռք բերել:

Ողջունում եմ քննարկում կազմակերպելու գաղափարը: Այո, մենք խնդիրներ ունենք, բայց մենք ունենք նաև լուրջ ձեռքերումներ, և ես որպես Միջին դպրոցում «Նոթբուքն ինձ դասընկեր» ծրագրի ներդրող-ղեկավար և կրթահամալիրում առաջին բլոգավար դասարանի ստեղծող-փորձարկող, ամենայն պատասխանատվությամբ եմ պատրաստվում այդ հանդիպմանը՝ ներկայանալով փորձով ու կոնկրետ առաջարկներով:

Обязательно буду присутствовать на обсуждении. Есть, конечно же, пока нерешенные проблемы, которые надо решать сообща, если мы будем прямо говорить об этом.
By Jane

Այս հարցը հուզում է բոլորին՝ թե դասավանդողներին, թե ծնողներին, թե սովորողներին: Շատ կարևորում եմ այս քննարկումը: Ամպայման ներկա կլինեմ: Լավ կլինի, որ բոլոր դասավանդողները ոչ միայն կարդան ուրիշի կարծիքները, այլ գան ու մասնակցեն:

Կարծիք ավելացնել