• Հայերեն
  • English
  • Français
  • Georgian
  • Русский
  • Español
  • Deutsch
  • Türkçe
  • فارسی

Իզմիրի ճանապարհին

Օր առաջին և երկրորդ

Հասել ենք Ստամբուլ, բայց երկու ժամ է, ինչ խցանման մեջ ենք և չենք կարողանում մտնել քաղաք: Հայտնի չէ, թե երբ կհասնենք հյուրանոց: Երկու օր է ճանապարհին ենք, երեխաները երկու գիշեր քնել են մեքենայի մեջ, և ի պատիվ մեր վարորդների` Գարիկ և Գևորգ Ղազարյանների, ժամանակը ճիշտ ենք օգտագործել, սակայն այս խցանումը ամեն ինչ խառնել է` ժամանակի անիմաստ կորուստ: Առաջին անհարմարությունը Թուրքիայում: Առայժմս Թուրքիան ներկայացել է մեզ որպես քաղաքակիրթ, ժամամակակից, եվրոպական չափանիշներին համապատասխանող երկիր: Հաճելիորեն զարմացած եմ մեր հարևանների այս որակների վրա` չէի սպասում: Գերմանիայից հետո իմ տեսած երկրորդ կարգին, եվրոպական երկիրն է:

Ինչև է, հասել ենք Ստամբուլ:

 Եղանակը Թուրքիայում խիստ փոփոխական է`երեկ  ցերեկը ստվերում ջերմաստիճանը հասել էր մինչև 48 աստիճանի, իսկ գիշերը ծածկվում ենք ծածկոցներով, որ չմրսենք:

Շատ գեղեցիկ է բնությունը, աչքդ չես կարողանում կտրել մեքենայի պատուհանից: Սարեր, ձորեր,  անտառներ` մաքուր-մաքուր, թափանցիկ օդ, կապույտ երկինք: Ամեն ինչ այնքան հարազատ է…

Ինչն է առայժ ինձ զարմացրել` շինարարությունը: Կառուցում են ճանապարհներ` այն էլ ինչ որակի, կառուցում են թունելներ` բազմաթիվ և շատ երկար, շենքեր`գեղեցիկ և հարմարավետ: Երևում է որ ժողովուրդը աշխատանք ունի և ապրում է նորմալ պայմաններում: Հանդիպած քաղաքները ընդգծված մաքուր են: Էկոլոգիական խնդիրներից առայժմ միայն փոշին եմ առանձնացնում, այն էլ շինարարության պատճառով:

Երեկ Արդվինի մոտ կիլոմետրերով թունելներ անցանք, տեսանք թե ինչպիսի հսկայական շինարարություն է կատարվում` կառուցվում են ջրամբար, հիդրոէլեկտրոկայան`  ամբարտակներով: Այստեղ փոշին ծածկում է ամեն ինչ` մեր սպիտակ մեքենան դարձել էր մոխրագույն: Այդ շրջանում շատ գյուղեր ջրածածկ են եղել, ջրի տակ են անցել անգամ տեզերանավեր հիշեցնող մզկիթները, մինարեթները, որոնք այստեղ ամենուրեք են:

Որպես էկոլոգիական ամառային առաջադրանք` պարզել, թե որ գետի վրա է կառուցվում, ինչպիսի ջրամբար է կառուցվում, ինչպիսի խնդիրներ է լուծելու, քանի գյուղ է մնացել ջրի տակ, ինչպիսի պարամետրերով  հիդրոէլեկտրակայան է նախատեսված:

Թուրքիայում մեծ ուշադրություն է դարձվում կանաչապատմանը` ամենուրեք ծառատունկներ են կազմակերպվել, անտառները մեծամասամբ տնկովի են` հիմնականում փշատերև: Շենքերի բակերը խնամված են, կոկիկ:

Բազմաթիվ են աշխարհի տարբեր ֆիրմաների գրասենյակները, գործարանները: Այստեղ կարծես թե գործազրկության խնդիրը լուծված է:

Հենց նոր Բոսֆորի վրայով անցանք Եվրոպա…

Խցանումը վերջացավ…

Մնացածը հետո

Կարծիք

Վերջապես խցանումը բացվեց, ու ձեզնից լուր առանք։ Էդ ի՞նչ թուրքական միկրոավտոբուս է։ Էստեղից մերով չգնացի՞ք։

Բա տեսնում եք՞: Մարդիկ երկիր են կառուցում, բնակչություն են պահում, մեզ նման չեն, որ մենակ պապերին ենք հիշում: Շատ լավ է, որ բարեհաջող տեղ եք հասել: Երեխաներին էլ ասեք խոստումս հիշում եմ, ընկեր Արտակին չզայրացնեն, թե չէ տեղ են հասել էէէ....)))

Հետաքրքրությամբ կարդացի, Հասմիկ ջան: Կսպասեմ քո հաջորդ նյութերին:

Երկու անգամ եղել եմ Ստամբուլում... տպավորություններս հակասական են, բայց մի բան հաստատ է. պետք է ճանաչել քաղաքը, քաղաքի շունչը, ոգին, մարդկանց: Շատ բազմազան ու հարուստ քաղաք է, մի մեծ երկիր :) Արժե հետազոտել այն, ճանաչել, ու ինչու ոչ՝ սիրել:

Կարծիք ավելացնել