• Հայերեն
  • English
  • Français
  • Georgian
  • Русский
  • Español
  • Deutsch
  • فارسی
  • Türkçe
  • Italiano

mskh.am-ի նոր կառուցվածքի նախագիծ. արտահայտվեք

Ձեր ուշադրությանն ենք ներկայացնում կրթահամալիրի վեբկայքի նոր կառուցվածքի նախագծի առաջին տարբերակը:

Խնդրում ենք ակտիվորեն քննադատել, ներկայացնել առաջարկներ, առարկություններ:

Արմինե Թոփչյանի հետ համատեղ մշակված այս տարբերակում առաջարկում ենք ունենալ 2 մենյու՝ հիմնական եւ օժանդակ:

Առաջարկվող կարեւոր փոփոխություններից մեկը թեգերի/պիտակների ներմուծումն է:

Մեր որդեգրած գլխավոր սկզբունքները հետեւյալն են. նորացված կայքը 1. պետք է ունենա ավելի լավ խմբավորված նյութեր, 2. օգտագործման եւ պահանջվող նյութը գտնելու տեսակետից լինի առավել հարմար, 3. պատշաճ մակարդակով ներկայացնի Կրթահամալիրը:

Սպասում ենք ձեր արձագանքներին:

Եթե հարցեր լինեն, գրեք:

Արամազդ Ղալամքարյան

ՀԳ. Քանի որ այս հարցը կայքի ապագայի համար շատ կարեւոր է, այս գրառումը «ամրացնում» եմ նյութերի հոսքի վերեւում: Առաջարկում եմ, որ «ամրացված» մնա մինչեւ առաջիկա երկուշաբթի, որից հետո առաջարկները կամփոփվեն, իսկ գրառումը կտեղափոխվի արխիվ: Շնորհակալ եմ:

 

Կարծիք

Կայքի դիզայնի մասին դեռ չենք խոսում: Կցված նկարը ուղղակի ուրվագիծ է, ոչ ավելին: Այս փուլում կարեւորը կայքի կառուցվածքը, архитектура-ն թարմացնելն է ու դրա շուրջ համաձայնության գալը:
By Արամազդ

Ես էլ դիզայնի մասին դեռ չեմ խոսի: Պիտակների ներմուծմանը կողմ եմ` այդպես և համակարգված կլինի, և հեշտ` կարևոր առաջարկ է: Իսկ բովանդակային հարցում...Նախ` ենթակայքերը, դրանցից մի քանիսը գործող չեն` արհեստական են, առաջարկում եմ խմբավորել ենթակայքերը` կրտսեր դպրոց, միջին դպրոց, ավագ դպրոց. պարզապես յուրաքանչյուր առանձին օղակ թող ունենա իր առանձին պիտակը` դրանից կհասկանանք, որ դպրոցն է այն թողարկել: Եթե մոտեցումը` կրթական ծրագիրը, մեկն է, ինչո՞ւ ավելորդ մասնատել ըստ շենքերի: Նոթբուքն ինձ դասընկեր` ինչո՞ւ ենք սա առանձնացնում, կարծում եմ սա հենց կրթահամալիրային ձևակերպում է և այժմ ժամանակավրեպ է այն առանձնացնել` գործելու է բոլոր դասարաններում: Անհասկանալի է`ինչու են խորհուրդը, արհմիությունը հիմնական մենյուում, հրամաններն ու գրադարանը` օժանդակում: Ինչո՞ւ ենք առանձնացրել` ղեկավար կազմ, ի՞նչ ենք ակնկալում դնել այս բաժնում` կենսագրականնե՞ր: Հաշվետվություններ բաժինը նույնպես քննարկելի է: Քննակարգ, քննական կենտրոն. չմիավորե՞նք: Մուլտիմեդիա` կարևոր ձևակերպում, առանձնացում...Դիտարկումներ առաջարկներ էլի ունեմ:

Հարգելի տ-ն Մարգարիտ. նախ անդրադառնամ Ձեր մի շատ կարեւոր առաջարկին, որը վերաբերում է ենթակայքերին: Անկեղծ ասած, ես ինքս կողմ եմ ենթակայքերը մեկ կայքում միավորելուն: Չգիտեմ, թե առանձին դպրոցները ինչպես կվերաբերվեն դրան: Բայց մի բան արդեն իսկ պայմանավորվել ենք, նախնական, որ բոլոր ենթակայքերը ունենան նույն ոճի դիզայն, որ ճանաչելի լինեն որպես ՄՍԿՀ կայքեր:

Առայժմ երկու առաջարկ ունեմ: Հնարավորության դեպքում կայքում տեղադրել ուղղագրական սխալները շտկող ծրագիր: Հայերեն այդպիսի ծրագիր կարծես թե հանդիպել եմ network.am-ում: Լավ կլինի, որ «Պարտեզ» ենթակայքն ունենա նաև մանկական երգերի ձայնադարան:

Նախ պատասխանեմ ուղղագրական սխալները շտկող ծրագրի մասին հարցին. տիկին Նունե, անկեղծ ասած դեմ եմ, նախ՝ որպես ծնող: Նման ծրագիր դնելը կնշանակի, որ մեր սովորողներն ու նրանց ուսուցիչներն ընդունում են, որ իրենք ունակ չեն գրել առանց սխալների տեքստ, կամ եթե տեքստը գրվել է սխալներով, նրանք ունակ չեն ուղղել իրենց կամ իրենց աշակերտների սխալները: Սա սկզբունքային հարց է: Ես ամեն անգամ Նարեի հետ կռիվ եմ տալիս իր յուրաքանչյուր սխալի համար, ու միայն սխալները գտնելով ու ուղղելով սովորողներն ավելի լավ կտիրապետեն իրենց մայրենի լեզվին: Եկեք ինքնակամ չընդունենք մեր պարտությունը, այլ պայքարենք, որ թե՛ սովորողները, թե՛ ուսուցիչները ավելի ուշադիր լինեն իրենց կողմից գրված տեքստերի նկատմամբ: ՀԳ. Ուսուցչի ծնունդ են շնորհավորում, որ նյութի վերնագրում գրում «ծնունդՏ շնորհավոր».... ու մենք ուզում ենք, որ ծրագիրը ուղղի նման սխալները, հա՞:

Չէի ուզում խառնվել, որովհետև ժամանակին փորձել եմ անել՝ ինչ կարող եմ։ Բայց չեմ կարող էստեղ լռել։ Գրագետ գրելը հարգանքի դրսևորում է ընթերցողի նկատմամբ։ Սովորողին թույլ տալ, որ արտահայտվի՝ երբ ուզում է, հարգանք է սովորողի անհատականության նկատմամբ և անհատի ձևավորման կարևոր պայման է։ Բայց ուղղագրություն (էլ չեմ ասում՝ գրելաոճ, խոսքի կառուցում) սովորում են տևական ժամանակում։ Եթե մեկի հայրն իր երեխային հանգիստ չի տալիս ամեն մի սխալի համար, չի նշանակում, թե բոլորն են այդպես վարվում։ Իսկ ուսուցիչը մեխանիզմ չէ՝ կայքին կապված, որ բոլոր նյութերի բոլոր սխալները ցանկացած ժամանակ գտնի և ուղղի։ Ընթերցողի նկատմամբ հարգանքն ապահովելու համար վատ չէր լինի այդ խնդրին մեխանիկական լուծում տալ։ Թե չէ սովորողի հետ ուսուցչի աշխատանքը անընդհատ է, հավատացեք։

Արդեն պատասխանել եմ, բայց չեմ զլանա կրկնել. այսինքն ճիշտ ե՞մ հասկանում, որ տեւական ժամանակ է անհրաժեշտ, որպեսզի երեխան չգրի «ծնունդՏ», այլ գրի «ծնունդԴ»: Այո՞: Այսինքն, ուզում եք ասել, որ ես սխալվել եմ, որ Նարեին ու Արեգին բերել եմ ՄՍԿՀ, հա՞: Այսինքն, մեր ուսուցչի համար նորմալ է, որ երեխան անփույթ է գրում, թքած ունի ընթերցողի վրա էլ, լեզվի վրա էլ, հա՞: Եկեք խնդրի արմատը գտնենք, լա՞վ:

Ինչ վերաբերում է Ձայնադարանին, ապա կարող ենք Մուլտիմեդիա բաժնում ավելացնել Ձայնադարան բաժին, որը կարող է տեսանելի լինել նաեւ Պարտեզ բաժնից:

Սիրելի Արամազդ, քանի որ մեր կայքում ինֆորմացիան շատ է ու հոսուն, ֆիզիկապես անհնար է հետևել թողարկվող բոլոր նյութերին: Երեխաների հետ աշխատանքն անընդհատ է: Իսկ կասեցնել երեխաների աշխատանքը կայքում ուղղագրական սխալների պատճառով, թերևս ճիշտ չէ: Չմոռանանք, որ այդ նյութերը համացանցում են հայտնվում միանգամից, ու ոչ միշտ է, որ ուսուցիչը հասցրած է լինում ուղղել սխալները: Ամեն մի աշխատանք կարծիք է ձևավորում մեր և Ձեր համատեղ աշխատանքի մասին:

Սիրելի Նունե, հենց առավել եւս այդ պատճառով պետք է թե՛ սովորողները, թե՛ ուսուցիչները հետեւեն իրենց նյութերի որակին: Ես այս հարցը, որպես ծնող, բարձրացրել եմ ծնողական ժողովների ընթացքում: Նյութերը պետք է կամ գնահատվեն, կամ ստուգվեն: Եթե սրան դեմ եք, պետք է մտածել մեխանիզմ, որով այդ նյութերը կհասցվեն նորմալ տեսքի: Ես ազատությանը դեմ չեմ, բայց հաճախ մեր կայք հղում տալիս ամաչում եմ նյութերի որակից, տեղ գտած սխալներից: Ես չեմ հասկանում. մեզ պետք է, որ երեխան չգրի «ծնունդՏ շնորհավո՞ր», թե՞ պետք է, որ երեխան լինի անգրագետ, բայց նրա անգրագիտությունը մենք կարողանանք զգուշորեն ու խնամքով թաքցնել: Եկեք մի հատ կողմնորոշվենք:

Տ-ն Մարգարիտ, Ձեր դիտարկումներին կանդրադառնամ այսօրվա ընթացքում:

«Տիգրան Հայրապետյան» գրադարանը ո՛չ միայն գրադարան է, այլ կազմում է ուսումնական պրոցեսի անբաժանելի մասը: Քանի որ գրադարանի կայքում կան և՛ թվային գրքեր, և՛ դասագրքեր, և՛ քարտեզներ, կրթահամալիրային նյութեր, էլեկտրոնային ամսագրեր, ծրագրեր, աուդիոգրքեր, ուստի mskh.am-ի նոր կառուցվածքի նախագծում առաջարկում ենք գրադարանի կայքը տեղադրել առավել մատչելի և երևացող տեղում: Կայքի ընթերցողների՝ ուսուցիչների և սովորողների համար ավելի հարմար կլինի գրադարանի կայքը առաջին էջից գտնելը, որը կհեշտացնի հետազոտական աշխատանք կատարելը կամ թվային գիրք կարդալը: Առայժմ այսքանը...
By «Տիգրան Հայրապե...

Գրադարան բաժինը իհարկե տեսանելի եւ հասանելի է լինելու առաջին էջից: Ո՞վ ասաց, որ Օժանդակ մենյուն չպիտի երեւա առաջին էջից:

Եկեք չմոռանանք որ բացի կայքի ձևը ու դիզայնը փոխելուց, պիտի հստակեցվեն թե ինչ նյութեր կարելի է տեղադրել կայքում: Պետք է ուշադրություն դարցնել ոչ տեղին նյութերին: Կոպիտ ասած նյութերը ունենալով իրենց բաժինները, դեռ էլի թափթփված վիճակում են գտնվում: Կան շատ լավ նյութեր գրողներ տեղադրողներ, բայց մի փոքր շատ են նյութերը: Հատկապես եթե կան ենթակայքեր, ուրեմն պետք է չկրկնվեն այդ նույն նյութերը մի քանի կայքերում: Ուրախ կլինեմ, որ մեկը լինի, ով իմ բերած խնդիրների դեմ ծրագիր կմտածի, որ հետագայում կայք մտնելով միանգամից գտնենք այն ինչ փնտրում ենք:

Հարգելի Միշա, միանշանակ համամիտ եմ: Ուրախալի էր վերջերս տարածված այն ցուցումը, որով արգելվում էր այլ կայքերից վերցված լուրերի տեղադրումը մեր կայքում: Ենթակայքերում տեղադրված լավագույն նյութերը, կարծում եմ, կարելի է տեղադրել նաեւ հիմնական կայքում: Այլապես անարդար բան է ստացվում:

Կայքում տեղադրվող նյութեր, թարգմանչական ծրագիր, սխալների ուղղում, տեղադրվող նյութերի որակ, կառանձնացնեի ու կշեշտեի` ճաշակ...Այստեղ էլ շատ ասելիք կա, քննարկելու, խոսելու, մտածելու նյութ...Բայց այս պահին մեկ դիտարկում` Արամազդ, իսկ Դուք պատկերացնում եք մայրենիի ուսուցչի վիճակը. շուրջօրյա աշխատանք է ստացվում` նյութերի նման հոսք և աշխատաժամանակով աշխատող ու վարձատրվող ուսուցիչ...Փաստորեն, անհնար է դառնում երեկո տնօրինել...Էստեղ անարդար բան կա...

Հարգելի տիկին Մարգարիտ, իսկ գուցե փորձենք բարձրացնել երեխաների՝ հայերենի գիտելիքների մակարդակը՞: Թե՞ մեզ միայն ձեւն է հետաքրքրում: Ես ավելի հեռուն կգնայի եւ կառաջարկեի, որ կախված տեղադրված նյութերի որակից, մասնավորապես՝ նյութում առկա սխալների քանակից, սովորողները ոչ միայն գնահատվեին, այլեւ քվորավորվեր նրանց կողմից տեղադրվող նյութերի քանակը. որքան շատ սխալ, այնքան քիչ նյութ: Ես մի բան լավ չեմ հասկանում. դպրոցին պետք ե՞ն հազարավոր նյութեր, որոնք ուղղակի ամոթալի սխալներ են պարունակում: Այցելուն ի՞նչ պետք է մտածի մեր դպրոցում հայոց լեզվի (կամ այլ լեզվի) դասավանդման որակի մասին: Եկեք մի քիչ դրա մասին էլ մտածենք, լա՞վ: Պետք է հասնել մի վիճակի, երբ սովորոսղի դրած նյութում սխալների քանակը հասած կլինի նվազագույնի, իսկ այդ դեպքում ուսուցիչն ազատ կլինի իր երեկոն տնօրինելու հարցում :)

Համաձայն եմ, Արամազդ, եկեք կողմնորոշվենք: Իրողությունն այն է, որ մենք ունենք դեպի կայք մուտք գործող սովորողներ, դասավանդողներ, ծնողներ: Փաստ է նաև այն, որ օրվա ցանկացած պահի նրանք անարգել մտնում են կայք ու նյութ կամ քոմենտ թողարկում: Փաստացի իրողություն է նաև այն, որ այդ ամենը շատ հաճախ չի ստուգվում: Ի՞նչ անենք: Կամ արգելափակում ենք նրանց մուտքը, կամ գրաքննության ենք ենթարկում: Ես ինքս համաձայն չեմ ոչ մեկին, ոչ էլ մյուսին: Այլընտրանքային տարբերակ ունե՞նք...

Այո, ունեմ, իհարկե ունեմ, ընկեր Նունե. սովորողի գիտելիքների մակարդակի բարձրացումը, նրա ինքնակարգապահության մակարդակի բարձրացումը: Սրա մասին գրեցի վերը՝ ուղղված Մարգարիտ Սարգսյանին: Ես իսկապես անկեղծորեն զարմանում եմ: Հանուն ինչի՞ ենք ինքներս մեզ խայտառակում: Որեւէ մեկը ինձ կբացատրի՞: Տեսեք. ընդամենը մեկ սխալի օրինակով՝ http://mijin.mskh.am/3075, http://mijin.mskh.am/3466, http://mijin.mskh.am/2725, http://mijin.mskh.am/3089, http://mijin.mskh.am/3463, http://mijin.mskh.am/1287, http://mijin.mskh.am/3077, http://mijin.mskh.am/3467, http://mijin.mskh.am/952, http://mijin.mskh.am/885... շարունակե՞մ: Այսինքն, մենք ընդունում ենք, որ անկարող ենք ՄՍԿՀ հաճախող երեխային նորմալ հայերեն (կամ այլ լեզու) ուսուցանել, այո՞: Այսինքն, մենք ընդունում ենք, որ անկարող ենք ՄՍԿՀ հաճախող երեխային սովորեցնել կարգապահություն, այո՞... ՀԳ. Ծնողների մեծագույն մասը կայքում նյութ տեղադրելու հնարավորություն դեռեւս չունի:

Համակարգչային ծրագրերի որակյալ սպասարկում http://222.do.am/
By windows

Այլընտրանքային տարբերակը կայքին կից անձնական էջերն են։ Եթե ամեն մեկն արտահայտվի իր էջից, արտահայտված կլինի իր պատասխանատվությամբ (ինչպես սոցկայքերում է)։ Բայց դպրոցի պաշտոնական կայքն իրավունք չունի սոցկայքի տնավարությունն ունենալու։ Կածում եմ՝ կայքը երկու մեծ բաժին պիտի ունենա. խմբագրվող, հետևվող ու խնամված պաշտոնական մաս և անձնական էջերից բաղկացած չսրբագրվող հասարակական մաս։

Հասմիկ ջան, կարծում եմ` այդ դեպքում էլ մեր կայքի հմայքը անձնական էջերից բաղկացած չսրբագրվող հասարակական մասը կլինի, ոչ թե հետևվող ու խնամված պաշտոնական մասը:

Անձնական էջերի կամ բլոգների գաղափարին լրիվ կողմ եմ, բայց դա էլ չպիտի նշանակի անգրագիտության ցուցահանդես: Իմ ասածը հետեւյալն է. կայք մտնող այցելուն գաղափար ու տպավորություն է կազմում Կրթահամալիրի մասին, մեզ մոտ դասավանդման որակի մասին: Մի՞թե ցանկանում ենք, որ մեր մասին մտածեն որպես անգրագետներ պատրաստողների:

Անգրագիտություն չենք քարոզում...Իհարկե, կողմ ենք, որ նյութերը լինեն գրագետ, տրամաբանված հետաքրքիր: Խոսում ենք աշխատանքի կազմակերպման մասին: Օրինակ բերեմ, եթե երեխան նյութ է ուղարկել, որ նայեմ ու տեղադրեմ կայքում, եթե ես նյութը ստուգում եմ, կարգի բերում, ձևափոխում ու տեղադրում կայքում, երեխան սովորե՞ց` դժվար է ասել: Սովորում է գրելով ու գրելու ընթացքում. դիտողություններով նյութը հետ եմ ուղարկում սովորողին, փորձում է հրահանգներս կատարել, նորից հետ ուղարկում և այդպես շարունակ. սա արդյունավետ ձև է: Բայց պատկերացրեք, թե որքան ժամանակատար է...45 րոպե առաջադրանք կատարելը լեզու չի սովորեցնում. լեզու սովորում են աշխատելով, գրելով, կարդալով, ինքնաստուգումով...

Ներկայացնեմ նախորդ ամիսներին կայքում դրածս նյութերից կամայական լինքեր, նայեք որակը: Հավատացնում եմ` այդ նյութերի շուրջ սովորողների հետ աշխատել եմ երեկոյան 7-12: http://mskh.am/am/10680 http://mskh.am/am/10665 http://avag.mskh.am/node/354 http://avag.mskh.am/node/361 http://mskh.am/am/10727 http://mskh.am/am/10742 http://mskh.am/am/10815 http://mskh.am/am/10838 http://mskh.am/am/10840 http://mskh.am/am/10842 http://avag.mskh.am/node/371 http://mskh.am/am/10876 http://mskh.am/am/10877 http://mskh.am/am/12048 http://mskh.am/am/12050 http://mskh.am/am/12097 http://mskh.am/am/12101 http://mskh.am/am/12123 http://mskh.am/am/12133 http://mskh.am/am/12136 http://mskh.am/am/12203 http://mskh.am/am/12210 http://mskh.am/am/12238 http://mskh.am/am/12241 http://mskh.am/am/12280 http://mskh.am/am/12345

Անձնական էջերի գաղափարի հետ համամիտ եմ. սովորողներն այնտեղ կարող են թողարկել իրենց նյութերն անձնական էջերից, իսկ կայքի հիմնական էջում կտեղադրի դասավանդողը սովորողի հետ հետ աշխատանք-քննարկումից հետո:

Հարգելի Արամազդ, ուղղագրական սխալների մասին չեմ խոսում, որովհետև զայրանում եմ: Հատկապես քոմենթներում ցանկացած կայքում լիքն են ուղղագրական սխալներ: Դրանք նաև ստացվում են, երբ միտք ձեռքիցդ առաջ է ընկնում, ու անձամբ ես չեմ վիրավորվում, երբ քոմենթներում հանդիպում եմ ուղղագրական սխալների: Պարզապես սոցցանցերի նշանները չեմ կարծում, որ այդ տեղում ու այդքան մեծ պետք է լինեն: Մենք հո իրենց գովազդողը կամ, ենթակայքը չենք: Առայժմ այսքանը: Տ.Պարսիլյան

Հարգելի Տ. Պարսիլյան, ես վերը գրել էի. դիզայնը չենք քննարկում: Դրված նկարն ընդամենը ուրվագիծ է: Խոսեք բովանդակությունից, մասնավորապես՝ կառուցվածքից: Ինչ վերաբերում է սխալներին. դրանք կարելի է բաժանել 2 տեսակի՝ վրիպակներ եւ ուղղագրական սխալներ չիմացությունից: Ես չեմ խոսում առաջին մասին, երբ, ասենք, «դպրոց» բառի փոխարեն պատահաբար գրվում է, օրինակ, «դպորց», խոսքս այն դեպքերի մասին է, երբ, օրինակ, «դպրոց» բառի փոխարեն սովորողը գրում է «դբրոց»: Միտքս պարզ է՞:

Առաջարկում եմ, որ նոր կայքը ստեղծվի այնպես, որ անմիջականորեն կապված լինի այլ կայքերի` facebook-ի, youtube-ի, twitter-ի հետ:
By Աիդա Գրիգորյան

Կարծում եմ ավելի լավ կլիներ, որ կայքի օգտագործումը ավելի հեշտացված լինի: Օրինակ առաջին մասում լինի բոլոր մեր դպրոցների կայքերի հղումները: Կայքում կցանկանայի տեղադրվեին միայն լուրջ և հետաքրքիր նյութեր, որպեսզի ավելի հետաքրքիր լինի: Պետք չէ տեղադրվեն նյութեր, որոնք ոչ-մեկը չի կարդալու: Կցանկանայի, որ կայքը նաև լինի սոց. ցանց, որպեսզի սովորողները կարողանան շփվել միմյանց հետ մտնելով հենց մեր կայքը: Հղումը կարող ենք տեղադրել շփոում անվանմամբ: Իսկ դիզայնի համար ե՞րբ ենք քննարկելու:
By Վիտալի Գրիգորյան

Կարծիք ավելացնել