Languages

  • Հայերեն
  • English
  • Français
  • Georgian
  • Русский
  • Español
  • Deutsch
  • Türkçe
  • العربية
19.06.2013

Ես սիրում եմ Ձեզ

Ճանպարհը երկար էր, ծանր, նույնքան երկար ու ծանր, որքան հիշողությունների բեռը, թերևս հաճելի, բայց հուզիչ այնքան, որ ստիպեց ինձ երկար ու խոր դադարով լռել: Առհասարակ չեմ սիրում սրտաճմլիկ տեսարանները, լացը:

Վերջապես հասանք Ծաղկունք, հանդիպեցինք մեր ծանոթներին ու  գնացինք մեր բնակարանը: Առաջին հիմնախնդիրը քաղցը հաղթհարելու հարցն էր, ու մենք ձեռնամուխ եղանք այդ գործին` աչալուրջ կերպով: Վերջապես սկսեցինք ցուրտ զգալ, որը մեր համոզմամբ սովը թոթափելու առաջին նախանշանն էր:

Ամենուր սկսեցին թևածել սալսայի, տանգոյի ռիթմերը, իսկ մենք բնականաբար սկսեցինք պարել, պատկերացնում եք` անգամ ես: Ավելի ուշ Էմանուել Ագջոյանը ցուցադրեց իր վարպետությունը դաշնամուրի վրա: Սա մի իրականություն էր, որտեղ տիրում էին արվեստն ու հումորը, իմացությունն ու վարպետությունը:

Վահրամ Թոքմաջյանը հիշել էր փիլիսոփայության կարևորության մասին, և մենք միասին քննարկում էինք արդի հիմնահարցեր: Հրաշալի էր: Մի գավաթ թեյ, լավ միջավայր, գիտակ ուսուցիչներ. էլ ի՞նչ էր պետք վերգտնելու համար դպրոցի դինամիկ շունչը: Վրա հասավ թղթախաղը: Մի քանի ժամ անց ես ընկեր Մարթային շփոթեցի Մուսինյան Նարեկի հետ. երկուսի դեմքն էլ սև էր:

Բնականբար դժվար էր կիպ կոստյումից, թիթեռնիկից հետո նստել խարույկի կողքին: Բայց մեզ փրկեց մեր՝ օտար լեզուների իմացությունը. վայելեցինք իտալերենով Չարենց, սկսեցինք երգել... դրսում սարսափելի ցուրտ էր, բայց դա նշանակություն չուներ: Բուխարու կողքին իրար էին խառնվել երգն ու պարը, բանստեղծությունն ու կերպարվետը, վերջին շտրիխն էր բուխարու մեջ խորոված կարտոֆիլը:

Երկրորդ հարկում` աղջիկների սենյակում, խոր միգամածություն էր. Շուշանը, Մանեն, Լիանան դարդից 20 կիլոգրամ նիհարեցին, նրանց սրտերը պատել էր մեզ` տղաներիս, չտեսնելու անդառնալի կսկիծը: Դա ճգնաժամ էր, հույզերի միախառնում:

Առավոտյան հավաքվեցինք կրակի շուրջ թեյախմության, և Արմինե Բաբայանի հետ սկսեցնք բանավիճել քաղաքակրթության, կերպարվեստի, գրականության, կինոյի մասին:

Ետդարձի ճանապարհը հուզիչ էր, դարձել էինք մի ընտանիք: Ավտոբուսը սկզբունքորեն մեզ թողել էր բաց երկնքի տակ, ու մենք ստիպված էին բացել քնապարկերը: Այսպիսով, ավարտվեց ամեն բան ու դարձավ հուշ, մենք կկարոտենք ձեզ ու մեր հաճելի պահերին…
Ես սիրում եմ Ձեզ:

Կարծիք

Մարթա Ասատրյան's picture

Վայ Տիկ ջան, այդ ինչ լավ ես պատմել ամեն ինչը, նորից վերապրեցի մեր խենթությունները: Բայց թղթախաղի պահը ուղղակի անկրկնելի էր, իսկը Տիգրանին բնորոշ ոճով: Ախր որ ասում եմ դու...., մնացածը գիտես:

Իմանայի, որ չես սիրում , որ այդքան լացում են, չէի լացի: :)

Կարոտելու ենք ձեզ: Զգալու ենք ձեր պակասը: Ափսոս, մի քիչ վատը լինեիք, լավ կլիներ...

Տիգրան ջան,քո պակասը ամենաշատը կզգա գրադարանը:Չեմ պատկերացնում առանց Տիգրանի ոնց ենք անելու; Տիգրանին կարոտելու են նաև մեր գրքերը՝ և Թումանյանի հատորները,և Իսահակյանի հատորները,բազմաթիվ Հանրագիտարանները,ատլասները, և շատ ու շատ գրքեր:Տիգրան ջան դու իմ տեսած ամենաընթերցասեր սովորողն ես;Թող քո բոլոր նախաձեռնությունները հաջողություն ունենան ,համարձակ մտահղացումներդ իրականացնես:Ընդմիշտ լինես մեր գրադարանի ամենաակտիվ ընթերցողը;

Տիգրան ջան մենք էլ քեզ շատ կկարոտենք: Քո խորհուրդների կարիքը շատ կզգանք:
By Լիլիթ Երեմյան

Շատ շնորհակալություն բարի խոսքերի համար,ես ուրախ եմ և հիացած մեր անցկացրած հրաշալի ժամանակի համար:Շնորհակալությունուսուցիչներին և ընկերներիս......(Ընկեր Մարթա մենք դպրոցում նորից կպարենք)
By Հյուր
Մարթա Ասատրյան's picture

Անպայման

Լավ էիր պատմել Տիկ ջան: Ես էլ Ձեզ եմ սիրում...
By Հյուր

Ապրես Տիկ ջան, լավ ես գրել: Ես էլ բոլորիդ եմ շատ սիրում:
Էմանուել Ագջոյան's picture

Բա , որ իմանաս ես ինչքան եմ ձեզ սիրում:
Թամար Ղահրամանյան's picture

Տիկ ջան, ինչ լավ է, որ մենք ձեզ ունենք:

Տի՛կ, դու էլ այնպես արա, որ ոչ մեկը՝ ոչ մենք, ոչ դուք, կարոտելու առիթ, կարիք չունենանք: Դրա համար երևի պետք է շարունակել կրթահամալիրի կյանքի մասնակիցը լինել:
Վահրամ Թոքմաջյան's picture

Ապրես Թեսևսի թոռ))) Եթե Կլիոն լիներ իմ ու քո ժամանակակիցը՝ կնախանձեր քո պատմելու ձիրքին:))

Էհ, Տիգրան, Տիգրան, ես էլ տխրեցի՝ փաստորեն ամեն առավոտ անուղեկից եմ սենյակ մտնելու...Լավ չի, լավ չի...Ես սիրում եմ Ձեզ...

Տիգրան ջան, ես վախենում եմ դեռ պատկերացնել մյուս ուս տարին առանց ձեզ, ինչպես եմ լցնելու այդ ՞տարածությունը, ինչով, իմ աչքերը դեռ երկար կդեգերեն դպրոցի ամեն մի անկյունում՛փնտրելով ձեզ, հատկապես տիկին Մարգարիտայի մոտ, որտեղ պատերը եղան վկան շատ խոհերի, զրույցների, նույնիսկ քո խոհափիլիսոփայական դասախոսությունների, ով հանկարծ ներս կխուժի Չարենցի նման բուռն, հախուռն, նաև երգելով կոմիտաս...Ես ապրում էի ձեզնով, ... նաև:

Հոգաչափ շնորհակալ եմ տիկին Շուշան:Դուք ինձ սվորեցրել եք Սիրել Շեքսպիր,Բայրոն.....Ես կհիշեմ ձեզ իմ լավագույն հուշերում:
By Տիգրան

Կարծիք ավելացնել

CAPTCHA
Խնդրում եմ մուտքագրեք պատկերված կոդը